শদিয়ানো কি ৰিং এটাৰ বাট

শদিয়া অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাত অৱস্থিত এখন ঐতিহাসিক ঠাই। ই অসমৰ উত্তৰ-পূব অংশত অৱস্থিত আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালে ধেমাজি জিলা, ডিব্ৰুগড় জিলা আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ সীমা আছে। শদিয়া অসমৰ এক প্ৰাচীন আৰু সাংস্কৃতিকভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ ঠাই হিচাপে পৰিচিত ।

শদিয়াৰ কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্য

ঐতিহাসিক গুৰুত্বঃ শদিয়া অসমৰ প্ৰাচীন ৰাজ্যৰ এটা কেন্দ্ৰ আছিল । ইয়াত কছাৰী ৰাজবংশৰ শাসন আছিল । পিছলৈ আহোমসকলে ইয়াক নিজৰ ৰাজ্যত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।

ভৌগোলিক অৱস্থানঃ শদিয়া ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰত অৱস্থিত। ইয়াৰ চাৰিওফাল পাহাৰ, নদী আৰু সেউজীয়া অৰণ্যৰে আগুৰা। ইয়াৰ পৰা অৰুণাচল প্ৰদেশৰ সীমা ওচৰত অৱস্থিত।

ধৰ্মীয় গুৰুত্বঃ শদিয়া হিন্দু ধৰ্মৰ বাবে এক পৱিত্ৰ ঠাই হিচাপে পৰিচিত। ইয়াত শদিয়া থান নামেৰে এটা প্ৰসিদ্ধ শিৱ মন্দিৰ আছে। এই মন্দিৰক ‘শদিয়া খোৱা গোসাঁই থান’ বুলিও কোৱা হয়। প্রবাদ অনুসৰি, ইয়াত মহাদেৱ আৰু দেৱী সতীৰ মিলন হৈছিল।

সাংস্কৃতিক গুৰুত্বঃ শদিয়া অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ মিলনস্থল। ইয়াত অসমীয়া, আদিবাসী, নেপালী, চিংফৌ, মিচিং আদি বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ লোকে বাস কৰে। ইয়াৰ সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰা অসমৰ অন্য ঠাইৰ পৰা কিছু পৃথক ।

পর্যটনস্থল

শদিয়াৰ চাৰিওফালে প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্যৰে ভৰপূৰ । ইয়াত কেইবাটাও পর্যটনস্থলী আছে,
যেনে—  শদিয়া থান (শিৱ মন্দিৰ), মেঘনাৰাম ধাম, কুণ্ডিল নদী, অৰুণাচল প্ৰদেশৰ সীমান্তৰ ওচৰৰ পাহাৰীয়া অঞ্চল।

অর্থনীতি

শদিয়াৰ মূল অর্থনীতি কৃষি, চাহ বাগিচা আৰু পৰ্যটনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। ইয়াৰ মাটি সাৰুৱা হোৱা বাবে ইয়াত ধান, চাহ, কুঁহিয়াৰ আদি খেতি হয়।

শদিয়া অসমৰ এক সুন্দৰ আৰু ঐতিহাসিক ঠাই হিচাপে পৰিচিত । ইয়াৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য, ধৰ্মীয় গুৰুত্ব আৰু সাংস্কৃতিক বৈচিত্ৰ্যৰ বাবে ইয়াক অসমৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান হিচাপে গণ্য কৰা হয় ৷

শদিয়াৰ চাৰিশাল

শদিয়াত অতীজৰে পৰা চুতীয়াসকলৰ দেউৰী- চুতীয়াসকলে এই শালকেইখনত পূজা-অৰ্চনা কৰি আহিছে। প্ৰতিবছৰে ব’হাগ, আহাৰ বা শাওণ, কাতি আৰু মাঘ মাহত বলি-বিধানেৰে পূজা কৰা হয়। তিনি বছৰৰ মূৰে মূৰে চতুৰ্থ বছৰত ম’হ বলি দিয়া হয়। অতীতত এই শালসমূহত নৰবলি দিয়া হৈছিল। এই শালসমূহত এতিয়াও দেউৰীসকলে পূজাৰীৰ কাম কৰি আছে।

বুঢ়া-বুঢ়ী শালঃ চপাখোৱাৰ পৰা পশ্চিমে প্রায় সাত কিলোমিটাৰ দূৰৈৰ বুঢ়াবুঢ়ী গাঁৱত অৱস্থিত। শিৱ-পাৰ্বতীক পূজা কৰা হয় ।

কেঁচাইখাতী শাল বা তাম্ৰেশ্বৰী মন্দিৰঃ চপাখোৱাৰ পৰা প্ৰায় এঘাৰ কিলোমিটাৰ দূৰৈত কুণ্ডিল নদীৰ পাৰৰ পুৰণি লখিমপুৰীয়া গাঁৱত অৱস্থিত। কেঁচাইখাতী গোসাঁনীক পূজা
কৰা হয় ৷

পাতৰ শালঃ চপাখোৱাৰ পৰা প্ৰায় বাৰ কিলোমিটাৰ দূৰৈৰ কুকুৰামৰা গাঁৱৰ সমীপৰ বালিজান নদীৰ পাৰত অৱস্থিত। শদিয়াৰে হলৌগাঁৱতো এখন পাতৰ শাল আছে, কিন্তু উক্ত শালখন প্রকৃত পাতৰ শাল নহয় ।

বলিয়া বাবাৰ থানঃ চপাখোৱাৰ পৰা পশ্চিমে প্রায় বাৰ কিলোমিটাৰ দূৰৈৰ হৰিপুৰ গাঁৱত অৱস্থিত। বুঢ়া-বুঢ়ী বা শিৱ-পাৰ্বতীৰ পুত্ৰ বলিয়া বাবাক পূজা কৰা হয়। ইয়াত নাৰীৰ প্ৰৱেশ নিষিদ্ধ।

পুখুৰী

চুতীয়া ৰাজত্বকালত খন্দোৱা কেইবাটাও পুখুৰী শদিয়াত দেখিবলৈ পোৱা যায়।

কৰণো পুখুৰীঃ বৰ্তমান এই পুখুৰীটো সম্পূৰ্ণৰূপে অৰুণাচলৰ বাসিন্দাৰ দখলত ৷

পদুম পুখুৰীঃ চপাখোৱাৰ পৰা প্ৰায় পাঁচ কিলোমিটাৰ দূৰৈৰ অৰুণাচল সীমান্তত অৱস্থিত পদুম পুখুৰী গাঁৱত আছে। কালি প্ৰায় দহ বর্গকিলোমিটাৰ, গভীৰতা দহ ফুট।

আম পুখুৰীঃ পদুম পুখুৰী পৰা প্ৰায় দুই কিলোমিটাৰ দূৰৈৰ শালখনিৰ ওচৰত আছে। মাটিকালি প্রায় আধা বিঘামান হ’ব।

বৰপুখুৰীঃ চপাখোৱাৰ পৰা প্ৰায় পাঁচ কিলোমিটাৰ দূৰৈৰ বৰপুখুৰী গাঁৱত আছে। দীঘলে প্ৰায় এশ মিটাৰ আৰু বহলে প্রায় ত্ৰিশ মিটাৰ ।

নৌ বহৰঃ পুখুৰীসদৃশ এই নৌবহৰটোক বর্তমান লাচিত ষ্টেডিয়াম নামেৰে জনাজাত । ইয়াক এখন খেলপথাৰলৈ উন্নীতকৰণ কৰা হৈছে। এই পুখুৰীত পানী জমা নহয়। অসমত হয়তো এইটোৱে এটা পুখুৰীত নিৰ্মাণ কৰা একমাত্র ষ্টেডিয়াম।

ভূপেন হাজৰিকা সেতু বা ধলা-শদিয়া দলং হৈছে অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ শদিয়া আৰু ধলাক সংযোগ কৰা লোহিত নদীৰ ওপৰত অৱস্থিত এখন এখলপীয়া পথ দলং। এই দলংখনে অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ মাজৰ যোগাযোগ সহজ কৰি তোলে। ২০১১ চনত নিৰ্মাণ কাৰ্য আৰম্ভ হোৱা এই দলঙৰ নিৰ্মাণকাৰ্য ২০১৭ চনত শেষ হয়। ২০১৭ চনৰ ২৬ মে’ত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে দলংখন আনুষ্ঠানিকভাৱে মুকলি কৰে। ভূপেন হাজৰিকাৰ স্মৃতিত দলংখনৰ নাম ভূপেন হাজৰিকা সেতু নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে। ৯.১৫ কিঃমিঃ দৈৰ্ঘ্যৰ এই দলং ভাৰতৰ তথা এছিয়াৰ দীর্ঘতম নদী দলং । অসমৰ একেবাৰে পূব প্ৰান্তত অৱস্থিত এই দলংখনে অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ যোগাযোগ ব্যৱস্থা ক্ষিপ্ৰত্ৰ কৰি তোলাৰ লগতে প্ৰতিৱেশী বিদেশী ৰাষ্ট্ৰ চীন, ম্যানমাৰৰ লগত যোগাযোগ তথা আর্থ-সামাজিক দিশত ন ন দুৱাৰ মুকলি হ’ব বুলি আশা কৰা হৈছে।

অসমৰ ৰাজধানী গুৱাহাটীৰ পৰা শদিয়াৰ দূৰত্ব ৫৪০ কিঃমিঃ। আনহাতে অৰুণাচলৰ ৰাজধানী ইটানগৰৰ পৰা ধলাৰ দূৰত্ব ৩০০ কিঃ মিঃ। উল্লেখ্য যে এই দলংখনে অসমৰ পৰা অৰুণাচলৰ পথ চাৰি ঘণ্টা কাললৈ চুটি কৰি আনিছে। শদিয়াৰ নিকটতম বিমানবন্দৰ হ’ল ডিব্ৰুগড় বিমানবন্দৰ।