২০১৫ চনৰ ১ জুলাইত আৰম্ভ হোৱা এই ৰাষ্ট্ৰীয় অভিযানৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল দেশৰ প্ৰতিজন নাগৰিকক ডিজিটেল সেৱাৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা, চৰকাৰী সেৱাক অধিক স্বচ্ছ আৰু সহজলভ্য কৰি তোলা, লগতে ডিজিটেল অৰ্থনীতিৰ বিকাশত গতি অনা। এই ১১ বছৰত ডিজিটেল ইণ্ডিয়াই দেশৰ প্ৰশাসন, শিক্ষা, স্বাস্থ্য, বেংকিং, ব্যৱসায় আৰু দৈনন্দিন জীৱনত এক উল্লেখযোগ্য পৰিৱৰ্তন আনিবলৈ সক্ষম হৈছে।
ডিজিটেল ইণ্ডিয়াৰ অন্যতম বৃহৎ সাফল্য হৈছে চৰকাৰী সেৱাসমূহ অনলাইন প্লেটফৰ্মলৈ স্থানান্তৰ। আধাৰ, ডিজিলকাৰ, UMANG, জিএছটি প’ৰ্টেল, অনলাইন পেঞ্চন, জন্ম-মৃত্যু পঞ্জীয়ন, ভূমি নথি আৰু বিভিন্ন কল্যাণমূলক আঁচনিৰ সুবিধা এতিয়া ডিজিটেল মাধ্যমৰ জৰিয়তে সহজে লাভ কৰা সম্ভৱ হৈছে। ইয়াৰ ফলত কাগজপত্ৰৰ ব্যৱহাৰ হ্ৰাস পোৱাৰ লগতে সময় আৰু ব্যয় দুয়োটাই কমিছে।
আন এক উল্লেখযোগ্য পৰিৱৰ্তন হৈছে ডিজিটেল পেমেণ্ট ব্যৱস্থাৰ অভূতপূৰ্ব বিকাশ। বিশেষকৈ UPI-ভিত্তিক লেনদেনে নগদ ধনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতা যথেষ্ট হ্ৰাস কৰিছে। সৰু ব্যৱসায়ী, পথৰ দোকানদাৰ, কৃষক, ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু সাধাৰণ নাগৰিক—সকলোৱে এতিয়া মোবাইল ফোনৰ জৰিয়তে মুহূৰ্তৰ ভিতৰতে ধন লেনদেন কৰিব পাৰিছে। ইয়াৰ ফলত ভাৰতে বিশ্বৰ অন্যতম বৃহৎ ডিজিটেল পেমেণ্ট অৰ্থনীতি হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছে।
ডিজিটেল ইণ্ডিয়াই ষ্টাৰ্টআপ সংস্কৃতি আৰু উদ্ভাৱনকো নতুন গতি দিছে। কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা (AI), ক্লাউড কম্পিউটিং, ছাইবাৰ সুৰক্ষা, ফিনটেক, স্বাস্থ্য-প্ৰযুক্তি (HealthTech) আৰু শিক্ষা-প্ৰযুক্তি (EduTech)-ৰ দৰে ক্ষেত্ৰত ভাৰতীয় উদ্যোগসমূহে বিশ্বজুৰি নিজৰ উপস্থিতি শক্তিশালী কৰিছে।
অৱশ্যে এই যাত্ৰাত এতিয়াও কিছু গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰত্যাহ্বান বিদ্যমান। গ্ৰামাঞ্চলৰ বহু অঞ্চলত ইণ্টাৰনেট সংযোগ আৰু ডিজিটেল আন্তঃগাঁথনি এতিয়াও সমানে উন্নত নহয়। ছাইবাৰ অপৰাধ, অনলাইন জালিয়াতি, ব্যক্তিগত তথ্যৰ সুৰক্ষা, ডিজিটেল সাক্ষৰতাৰ অভাৱ আৰু নতুন প্ৰযুক্তিৰ সুৰক্ষিত ব্যৱহাৰ নিশ্চিত কৰাটো আগন্তুক সময়ৰ অন্যতম ডাঙৰ দায়িত্ব।
ডিজিটেল ইণ্ডিয়াৰ ১১ বছৰৰ এই যাত্ৰাই প্ৰমাণ কৰিছে যে প্ৰযুক্তি কেৱল আধুনিকতাৰ প্ৰতীক নহয়; সঠিক নীতি, উন্নত আন্তঃগাঁথনি আৰু জনসাধাৰণৰ অংশগ্ৰহণৰ জৰিয়তে ই এখন দেশৰ সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক উন্নয়নৰ শক্তিশালী ভিত্তি হ’ব পাৰে।
Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.