অপ্ৰাত্যহিক

সঘন পৰ্যাবৃত্ত মাত এটাই যেতিয়া বাৰে বাৰে পূৱাৰ শোৱাপাটী এৰিবলৈ সকীয়ায়, বিছনাখন প্ৰতি আকৰ্ষণটো দেখোন ক্ৰমাৎ বাঢ়িহে যায়। বিছনাখন বা গাৰুটোৰ আগত যেন এয়াই প্ৰমাণ কৰা যায় যে ‘চা, মই সাৰ পোৱাটো এই মানুহবোৰৰ বাবে পুৱাৰ সূৰুযৰ সমানেই দৰকাৰী’। …. Read More

You might also like

Leave A Reply

Your email address will not be published.